دیابت یکی از شایعترین بیماریهای مزمن در جامعه است و میتواند عوارض متعددی در قلب، کلیه، چشمها، عروق و بهویژه پاها ایجاد کند.
در حالی که پیشگیری و مراقبت صحیح از زخم پای دیابتی نسبتاً آسان است، بیتوجهی یا سهلانگاری میتواند منجر به عفونت شدید، سیاه شدن اندام و حتی قطع عضو شود.
آگاهی بیماران و خانوادهها مهمترین قدم در پیشگیری از این عارضه است.
زخم پای دیابتی معمولاً در نواحی پرفشار پا ایجاد شده و اغلب بدون درد است، زیرا بیمار بهتدریج حس پا را از دست میدهد.
نواحی مستعد زخم عبارتاند از:
• نوک انگشت شست
• زیر انگشتان میانی
• کنار خارجی انگشت کوچک
• زیر پنجه پا
• پاشنه
• لبه خارجی پا
این زخمها ممکن است با تورم، قرمزی، ترشح چرکی یا بوی بد همراه باشند.
گاهی بدون ایجاد زخم ظاهری، کاهش خونرسانی پا باعث سیاهشدگی و نکروز میشود.
دو عامل مهم نقش اصلی را در ایجاد زخمهای دیابتی دارند:
در افراد مبتلا به دیابت، رگهای خونی بهتدریج تنگ شده و خونرسانی به پا کاهش پیدا میکند.
این کاهش خونرسانی باعث:
• کند شدن روند ترمیم زخم
• افزایش خطر عفونت
• احتمال سیاه شدن انگشتان یا پاشنه
میشود.
پای دیابتی حتی در اثر آسیبهای کوچک مانند فشار کفش، پینه یا ضربه دچار زخمهای جدی میشود.
دیابت بهمرور باعث کاهش حس پاها میشود.
نتیجه آن:
• بیمار درد زخم، سوختگی یا بریدگی را احساس نمیکند
• خشکی و ترکهای پوستی ایجاد میشود
• آسیبهای کوچک بدون توجه باقی میمانند و عفونت گسترش پیدا میکند
مثال رایج:
بیمار بدون اینکه متوجه شود پا را کنار بخاری داغ گذاشته یا روی شیء برنده قدم گذاشته و زخم بدی ایجاد شده است.

• روزانه پاها را از نظر وجود تاول، خراش، بریدگی، ترک پوست یا تغییر رنگ بررسی کنید.
• اگر دید کافی ندارید، از آینه یا کمک یکی از اعضای خانواده استفاده کنید.
• پاها را با آب ولرم بشویید و بین انگشتان را بهدقت خشک کنید.
• در صورت خشکی پوست، از کرم مرطوبکننده استفاده کنید (بین انگشتان نزنید).
• ناخنها را بعد از حمام صاف و مستقیم کوتاه کرده و با سوهان صاف کنید.
• پاها را در معرض سرما یا گرمای شدید قرار ندهید.
• هرگز با پای برهنه راه نروید—even روی فرش.
• در تاریکی بدون نور مناسب راه نروید.
• سیگار و اضافه وزن دو عامل جدی در ایجاد زخم پا هستند.
• به محض مشاهده زخم، بریدگی یا تاول، در همان روز به پزشک مراجعه کنید.
• از مصرف داروها یا پمادهای ضدعفونیکننده بدون تجویز پزشک خودداری کنید.
• جنس نخی یا کتانی
• شستشوی روزانه
• بدون وصله، پارگی یا دوخت برجسته
• نه خیلی تنگ و نه خیلی گشاد
• فاقد درزهای آزاردهنده
• خرید کفش در عصر هنگام—زمانی که پاها بیشترین اندازه را دارند
• کفش نباید تنگ، گشاد یا پاشنه بلند باشد
• جنس کفش نرم و ترجیحاً چرمی
• قبل از پوشیدن، داخل کفش را از نظر وجود شیء خارجی یا برجستگی بررسی کنید
• هرگز بدون جوراب کفش نپوشید
• استفاده از صندلهای بینانگشتی ممنوع
درمان باید تحت نظر تیم تخصصی انجام شود و شامل:
• آنتیبیوتیک خوراکی یا تزریقی
• پاکسازی زخم (دبریدمان)
• پانسمانهای تخصصی ضدعفونیکننده
• راه نرفتن بیش از حد
• استفاده از واکر، عصا، صندلی چرخدار یا کفشهای مخصوص توزیع فشار
• استراحت نسبی—نه استراحت مطلق طولانیمدت
در صورت وجود اختلال عروقی شدید، ممکن است نیاز به:
• سونوگرافی داپلر
• آنژیوپلاستی
• جراحی باز عروق
تنظیم دقیق قند خون یکی از مهمترین عناصر درمان است.
بیمارستان تخصصی عسکریه با بهرهگیری از:
• کلینیک زخم و دیابت
• متخصصین داخلی و غدد
• جراح عمومی و جراح عروق
• پانسمانهای پیشرفته
• تجهیزات ارزیابی گردش خون
• آموزشهای تخصصی به خانواده بیمار
آماده ارائه درمان اصولی و پیگیری مداوم زخمهای پای دیابتی است تا از عوارض شدید و قطع عضو جلوگیری شود.